• خبرگزاری صداوسیما (14041125)، وزیر راه‌وشهرسازی در آذرماه اظهار کرد: کمبود لکوموتیو و کاهش شدید ضریب آماده‌به‌کاری از مهم‌ترین چالش‌های سال‌های اخیر بوده است؛ و به گزارش تکمیلی و مشروح میزان (14040923): در سال ۱۴۰۳ آماده‌به‌کاری لکوموتیو‌ها به زیر ۵۰ درصد رسید که بی‌سابقه بود. ... تأمین فوری منابع مالی برای نگهداری‌وتعمیر لکوموتیوها، افزایش ضریب آماده‌به‌کاری، پرداخت بخش عمده مطالبات شرکت‌های خصوصی مالک لکوموتیو ... اقدامات اساسی ماه‌های نخست بود.
  • مدیر طرح‌های ریلی سازمان گسترش‌ونوسازی صنایع در گفتگو با خبرگزاری صداوسیما (14041125): با اشاره به برنامه‌ریزی‌هایی که در برنامه ۵ ساله هفتم پیشرفت مقرر شده که ۵۵۰ دستگاه لکوموتیو به ناوگان موجود اضافه شود. وی افزود: در مهرماه امسال با حضور وزیر راه‌وشهرسازی، مدیرعامل راه‌آهن قرارداد ساخت ۴۰ دستگاه لکوموتیو با یکی از سازندگان داخلی منعقد شده است، همزمان با این قرارداد ساخت، قرارداد بازسازی و نوسازی ۳۷ لکوموتیو موجود بین راه‌آهن و شرکت‌های داخلی به امضا رسید.
  • وی ادامه داد: در حوزه ساخت لکوموتیو یکی از مجموعه‌های داخلی ساخت لکوموتیو را با ۸۰ درصد داخلی‌سازی پیگیری می‌کند.
  • مشکل کمبود لکوموتیو که به عنوان یکی از مهمترین چالشهای راه‌آهن در حالی از سوی وزیر محترم مطرح میشود که دو دهه از واگذاری واگنهای راه‌آهن به بخش خصوصی و بیش از یک دهه از حضور بخش خصوصی در تامین لکوموتیو دیزل گذشته است.
  • در حال حاضر حدود 28% لکوموتیوهای درسرویس راه‌آهن و نزدیک به نیمی از لکوموتیوهای باری فعال، ازسوی بخش خصوصی تامین میگردد، این موفقیت با تامین 230 دستگاه لکوموتیو باری توسط این بخش محقق شده که به نوبه خود قابل تحسین است.
  • تعداد شرکتهای خصوصی فعال در تامین لکوموتیو اکنون به بیش از 10 رسیده و توانسته‌اند آماده‌بکاری لکوموتیوهای خود را در محدوده 70% حفظ نمایند (فرم 101 مورخ 15 بهمن 1404) که در مقایسه با آماده‌بکاری 51% لکوموتیوهای راه‌آهن امتیاز بسیار بالاتری دارد اما نباید فراموش نمود که در ناوگان کشش، لکوموتیوهای 70 ساله با آماده‌بکاری 59% هم وجود دارند و آماده‌بکاری لکوموتیوهای مسافری راه‌آهن که از 1389 و عمرمتوسط 12 سال با بومی‌سازی بالا وارد ناوگان شدند در 15 بهمن به 48% رسید.
  • اما عامل مهمتر از ضریب آماده‌بکاری و مسبب اصلی این عارضه در ناوگان کشش را باید در جای دیگر جستجو نمود که اولین شاخص مورد اشاره در RAMS یا قابلیت اعتماد میباشد که پایین بودن آن، کاهش آماده‌بکاری و افزایش هزینه را هم درپی دارد.
  • اگر قابلیت اعتماد را با شاخص MDBF (متوسط مسافت بین خرابیها) اندازه‌گیری نماییم وضعیت نابسامان نگهداری لکوموتیوها در راه‌آهن و بخش خصوصی بهتر آشکار خواهد شد که در گزارشات متعدد قبلی تبیین شده است (روند 6 ساله، تین 289781).
  • در ناوگان نیوزیلند، متوسط فاصله بین خرابی‌ها (MDBF) در 30 دستگاه لکوموتیو کلاس DF ساخت EMD با موتور 12 سیلندر بلوری و قدرت 1650 اسب (مشابه نوع G22) ساخت سالهای 1979 تا 1981 (بازسازی در 1992 تا 1997) چنین بوده است:
  • 44، 58، 59، 54، 60، 83، 74، 62، 52، 59، 49 و 49 هزارکیلومتر با متوسط 58686 کیلومتر در دوره چرخشی 6 ماهه.
  • متوسط فاصله بین خرابی‌ها (MDBF) در 49 دستگاه لکوموتیو کلاس DX ساخت GE با موتور 12 سیلندر با توربوشارژر و قدرت اولیه 2750 اسب (در مراحل بعد تا 3250 رسید، مشابه لکوموتیوهای U30C) ساخت سالهای 1972 تا 1975 چنین بوده است: 55، 61، 61، 52، 49، 52، 55، 46، 45، 45، 48،46 هزارکیلومتر با متوسط 51245 کیلومتر در دوره چرخشی 6 ماهه.
  • با نگاه به متوسط فاصله بین خرابی‌ لکوموتیوها (MDBF) در مرداد 1403، بالاترین شاخص لکوموتیوهای باری، 5800 کیلومتر و متعلق به U30C بود و کمترینها 1700 کیلومتر در آلستوم راه‌آهن و 1900 کیلومتر در لکوموتیوهای مپ24 بخش‌خصوصی است.
  • به‌بیان دیگر نسبت متوسط فاصله بین خرابی لکوموتیوهای 30 ساله در ایران نزدیک 9 برابر لکوموتیوهای 50 ساله نیوزیلند است.
  • در ۱۳۹۴، متوسط فاصله بین خرابی لکوموتیوهای مسافری زیمنس، ۲۳ هزارکیلومتر بود که در 1401 به 14هزارکیلومتر رسید.
  • اگر خرابیها را با روش پارتو بررسی نماییم، بیشترین خرابیهای لکوموتیوها را ناشی از موتور دیزل یافته که در کنار آماده‌بکاری پایین و هزینه بالای تعمیرات در مقایسه با لکوموتیوهای برقی اثبات مجددی است بر ضرورت برقی‌سازی در خطوط پرترافیک.